پرشیان سلامت

محققان و پژوهشگران بنیاد ملی خواب، تحقیقاتی در این زمینه انجام داده‌اند و براساس نتایج به دست‌آمده، غذاها و نوشیدنی‌هایی را که می‌توانند روی خواب تاثیرگذار باشند، شناسایی کرده‌اند. غذاها و نوشیدنی‌ها علاوه بر این که می‌توانند تامین‌کننده نیازهای بدن به مواد غذایی ضروری باشند، بر خواب آلودگی یا هوشیاری ما نیز اثر دارند. با دانستن این که چه غذاهایی و چگونه در این فرآیند تاثیرگذار هستند، می‌توانید برنامه غذایی خود را به گونه‌ای تنظیم کنید که در طول روز سرحال و شاداب باشید و هنگام شب نیز خود را از بی‌خوابی و پیامدهای ناشی از آن مصون نگه دارید.

به طور کلی خوردن غذاهایی که سرشار از کربوهیدرات هستند، موجب بهبود وضعیت خواب می‌شود، چراکه سبب رسیدن مقادیر کافی از اسیدآمینه تریپتوفان به مغز می‌شود. تریپتوفان اسید آمینه‌ای است که در بسیاری از غذاهای غنی از پروتئین یافت می‌شود. بنابراین ترکیبی از پروتئین‌ها و کربوهیدرات‌ها می‌تواند یک وعده غذایی مناسب برای ساعات قبل از خواب باشد. ترکیب شیر و غلات، پنیر و بیسکویت یا کره بادام زمینی و نان تست ازجمله وعده‌های غذایی با چنین ترکیبی هستند.

البته باید به این نکته توجه داشت که خوردن غذای زیاد می‌تواند موجب بی‌خوابی شود. بویژه اگر این غذایی که می‌خورید محتوی مقدار زیادی انواع کربوهیدرات‌ها مانند مواد قندی و نشاسته‌ای باشد.

اگرچه خوردن نوشیدنی‌های محتوی کافئین، در ساعات پایانی روز یا قبل از خواب احساس خواب‌آلودگی یا کسالت را رفع می‌کند، اما خوردن این نوشیدنی‌ها مانع خوابی آرام می‌شود و اغلب مشکلاتی را هنگام خواب و بویژه برای سالمندان و کودکان ایجاد می‌کند.

اگر می‌خواهید مدت بیشتری بیدار بمانید و در سکوت شب برای امتحان فردا درس بخوانید، به شما توصیه می‌کنیم هیچ‌گاه زمانی که احساس خواب‌آلودگی می‌کنید، نوشابه انرژی‌زا نخورید. نوشابه‌های انرژی‌زا به طور موقتی و برای مدت زمانی کوتاه سطح انرژی بدن را افزایش می‌دهند، اما اغلب بر روند طبیعی فعالیت‌های بدنی تاثیر گذاشته و موجب خواب‌آلودگی می‌شوند. بنابراین خوردن این نوشابه‌ها نمی‌تواند راهکار مناسبی برای غلبه بر احساس خواب‌آلودگی و بیدارماندن باشد.

علیرضا عباسی بوجی

منبع: Healthday

ازدواج و حتی طلاق پدیده‌هایی هستند که زندگی ما را بشدت تحت تأثیر خود قرار می‌دهند، به طوری که می‌توانند ما را از روند معمول زندگی خارج کنند و همین موضوع ممکن است موجب چاقی شود. ولی شناخت شرایطی که منجر به اضافه وزن می‌شود، می‌تواند از بروز چنین موقعیت‌هایی جلوگیری کند. البته برخی خانم‌ها تصور می‌کنند چاق شدن و داشتن وزن اضافه جزء جدایی‌ناپذیر متاهل شدن به شمار می‌رود و امکان ندارد کسی ازدواج کند و دچار اضافه وزن نشود! اما خانم‌ها بیشتر مراقب باشند.

وقوع پدیده چاقی پس از ازدواج یا طلاق، در مردان و زنان به شکل متفاوتی بروز می‌کند. بررسی‌های زیادی که روی زوجین صورت گرفته حاکی از آن است که زنان پس از ازدواج و مردان پس از طلاق بیشتر در معرض چاقی و اضافه وزن قرار می‌گیرند. در این میان خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر مستعد اضافه وزن هستند. محققان به دنبال مطالعات خود معتقدند خانم‌ها پس از ازدواج، همسران خود را به داشتن سبک زندگی سالم‌تر و حتی کاهش اضافه وزن ترغیب می‌کنند به همین دلیل آقایان معمولاً پس از ازدواج کمتر دچار اضافه وزن می‌شوند (البته این صددرصدی نیست و ممکن است استثناء هم وجود داشته باشد). در نقطه مقابل آقایان پس از طلاق گرفتن و خارج شدن از زندگی زناشویی به وزن قبلی خود باز می‌گردند و تا حدود بیش از 10 کیلوگرم اضافه وزن پیدا می‌کنند. از سوی دیگر، خانم‌ها پس از ازدواج سبک زندگیشان تغییر می‌کند. در واقع بیشتر پرخوری و کمتر ورزش می‌کند، از سوی دیگر استرس‌های وارد شده به آنها در زمینه انجام کارهای خانه و نیز استرس بچه‌داری می‌تواند عاملی باشد که خانم‌ها را بیشتر مستعد اضافه وزن پس از ازدواج می‌کند.

به‌طور کلی تغییر و تحولاتی که براثر ازدواج رخ می‌دهد همانند هر تغییر دیگری در زندگی انسان تأثیر می‌گذارد و مردان و زنان نسبت به این تغییرات عکس العمل متفاوتی نشان می‌دهند. البته تغییرات ایجاد شده از لحاظ وزنی به دنبال ازدواج و طلاق در افراد 30 سال به بالا بیشتر به چشم می‌خورد و افراد جوان‌تر کمتر دچار تغییر و تحول می‌شوند. به‌طور کلی مردان و زنان متأهل نسبت به مجردها بیشتر اضافه وزن پیدا می‌کنند، ولی زنان در مقایسه با مردان بیشتر مستعد چاقی پس از ازدواج هستند. طلاق هم می‌تواند چنین تأثیر مشابهی داشته باشد و زوجینی که از هم جدا شده‌اند نسبت به زوجینی که کنار هم زندگی می‌کنند اضافه وزن بیشتری پیدا می‌کنند.

چرا بعد از ازدواج چاق می‌شویم؟

معمولا روزهای نخست زندگی مشترک که سپری می‌شود همه چیز به روال عادی خود باز می‌گردد و همین موضوع می‌تواند عامل اصلی اثرات منفی روی سلامت و حتی شادابی زوجین شود. از جمله عوامل بروز چاقی پس از ازدواج می‌توان به عوامل جسمی و روانی مختلفی اشاره کرد.

یکی از دلایلی که بیشتر خانم‌ها پس از ازدواج چاق می‌شوند، این است که این خانم‌ها دیگر خوش‌اندام ماندن را لازم نمی‌‌دانند و به عادات غلط تغذیه‌ای قبل خود بر می‌گردند و فعالیت بدنی خود را کاهش می‌دهند که همین موضوع باعث بالا رفتن وزن آنها می‌شود. اگر هم سال‌ها برای حفظ اندام خود رژیم خاصی را رعایت کرده‌اند پس از ازدواج از آن دست برمی‌دارند و مقدار غذایشان بیشتر می‌شود، در نتیجه دچار اضافه وزن می‌شوند.

استفاده از قرص‌‌های هورمونی جلوگیری از بارداری یکی دیگر از معضلاتی است که می‌تواند پس از ازدواج گریبانگیر خانم‌ها شود. به‌طور طبیعی استفاده از درمان‌های هورمونی با توجه به واکنش هر فرد به دارو، مقدار مصرف و ترکیب دارو می‌تواند باعث اضافه وزن یا کاهش وزن در فرد شود. اگر شما هم تازه ازدواج کرده و نگران اضافه وزن حاصل از مصرف داروهای ضدبارداری هستید حتما با پزشک خود مشورت کنید تا داروهای جایگزین برای شما تجویز شود. در ضمن شما می‌توانید علی رغم مصرف داروهای ضدبارداری، با رعایت یک رژیم غذایی متعادل و نیز ورزش کردن، وزن خود را در حد متعادل نگه دارید.

بارداری از دیگر عواملی است که باعث اضافه وزن خانم‌ها می‌شود. بخصوص بارداری‌های مکرر که در هر کدام از آنها فرد اضافه وزنی را تجربه می‌کند و پس از آن تصمیم می‌گیرد وزنش را کاهش دهد. بسیاری از خانم‌ها این کار را خیلی دشوار می‌دانند و گاهی تصور می‌کنند کاهش وزن به دنبال حاملگی غیرممکن است. در این میان بهترین کار شروع بارداری با یک وزن طبیعی و نمایه توده بدنی متعادل و اضافه وزنی حدود 5‌/‌11 تا 16 کیلوگرم در طول 9 ماه بارداری است. به خاطر داشته باشید وزن کم مادر می‌تواند برای رشد طبیعی جنین خطرناک باشد. از طرف دیگر اضافه وزن بیش از حد مادر هم می‌تواند مشکلاتی را در زمان زایمان ایجاد کند.

یکی از مهم ترین دلایلی که باعث اضافه وزن زوجین پس از ازدواج می‌شود، تغییر سبک تغذیه و خورد و خوراک است. با شروع زندگی مشترک فعالیت‌های فیزیکی و حتی نوع تغذیه طرفین روی یکدیگر تأثیر می‌گذارد و به مرور عادات زندگی و تغذیه‌ای هم را می‌گیرند. اگر این عادات به سمت اشتباه سوق پیدا کند می‌تواند اضافه وزن را به دنبال داشته باشد.

بهتر است عادات صحیح را با یکدیگر تمرین کنید. شرکت کردن مداوم در مهمانی‌های پس از ازدواج و شرایط کاری می‌تواند باعث اضافه وزن شود. سعی کنید سبک غذایی خود را تعدیل کنید و از غذاهای کم چرب‌تر و سالم‌تر استفاده کنید.

یکی دیگر از عادات بدی که زوجین بخصوص خانم‌ها دارند این است که انتظار دارند همسرشان تمام آنچه برای او آماده کرده‌اند تا انتها بخورد تا به او نشان دهد او را دوست دارد و از دست پختش رضایت دارد. همین باعث می‌شود طرف مقابل در طول یک وعده مقدار زیادی غذا بخورد و به مرور دچار اضافه وزن شود.

از طرف دیگر اضطراب و افسردگی پس از ازدواج ممکن است گاهی باعث بروز اضافه وزن در زوجین شود. قبول مسوولیت‌های جدید در زندگی مانند تغییر وضعیت شغلی، بارداری، نگهداری از بچه، خستگی از کارهای روزمره و وقت کافی نداشتن برای رسیدگی به خود، همگی عواملی هستند که گاهی می‌تواند موجب افسردگی و اضطراب شود. استرس و اضطراب باعث تغییر شیوه تغذیه و افزایش دور کمر و افسردگی بسته به واکنش فرد، می‌تواند اضافه وزن یا کاهش وزن را برای فرد به دنبال داشته باشد.

داشتن یک ازدواج ناموفق نیز می‌تواند باعث اضافه وزن شود. محققان اثبات کرده‌اند زوجینی که زندگی موفق و شادی دارند کمتر از زوجینی که زندگی موفق و خوبی ندارند دچار اضافه وزن می‌شوند. گاهی زوجینی که ازدواج موفقی نداشته‌اند برای پر کردن این خلأ در زندگی به غذا خوردن رو می‌آورند.

افزایش وزن پس از ازدواج مساله مهمی به شمار می‌رود، چرا که نه‌تنها روی شما بلکه روی همسرتان نیز اثر می‌گذارد، البته بهتر است مدام به این فکر نکنید که چرا بعد از ازدواج اضافه وزن پیدا کرده‌اید. بلکه به جای این فکرهای بیهوده، با شناخت علت چاقی، به فکر برطرف کردن مشکل و کاهش وزن خود یا همسرتان باشید.

ندا اظهری

یکی از این راه‌های درمانی، انجام حرکات کششی روی عضلات مورد نظر است. این روش در افرادی بیشتر کاربرد دارد که به دفعات دچار گرفتگی عضلانی می‌شوند. البته باید توجه داشته باشید که کشش نباید به اندازه‌ای باشد که خود باعث آسیب و درد شود. عضلات خود را به اندازه‌ای مورد کشش قرار دهید که احساس خوشایندی در شما ایجاد کند و این کار را به صورت متناوب در طول روز تکرار کنید. در مورد پاها می‌توانید این کار را قبل از خواب نیز انجام دهید تا از گرفتگی آنها طی خواب جلوگیری کنید.

در چنین شرایطی ماساژدرمانی نیز گزینه خوبی است ولی در این صورت فردی مورد نیاز است که به تکنیک‌های ماساژ آشنا باشد و باعث آسیب به فرد نشود.

شاید نام داروی کینین را شنیده باشید، این دارو برای بیماری‌های انگلی کاربرد دارد و برای خانم‌های باردار ممنوع است. در گذشته استفاده از این قرص به روشی رایج در گرفتگی عضلانی تبدیل شده بود. برای استفاده از این قرص باید ابتدا حتما با پزشک مشورت کنید تا از میزان و نوع استفاده آن مطمئن شوید. کینین با یکسری داروها تداخل دارد به علاوه در شرایط خاصی مثل بارداری نباید استفاده شود، به همین دلیل برای استفاده از آن مشورت با پزشک ضروری است. همان‌طور که گفته شد یکی از انواع گرفتگی‌های عضلانی، نوعی است که پس از فعالیت و معمولا به دلیل کاهش مایعات بدن به وجود می‌آید، با نوشیدن مقدار کافی آب و مایعات پیش از فعالیت و تکرار آن هر 15 دقیقه یکبار در جریان فعالیت می‌توانید از بروز این مشکلات پیشگیری کنید.

به علاوه سعی کنید قبل و بعد از فعالیت‌های ورزشی از گرم و سرد کردن عضلات خود غافل نشوید. با انجام حرکات کششی در زمان گرم و سرد کردن، می‌توانید براحتی از بروز عوارضی مثل گرفتگی‌های عضلانی در زمان فعالیت جلوگیری کنید یا حداقل شدت آن را تا حد زیادی کاهش دهید.

بدن انسان از 260 عضله تشکیل شده که بیشتر آنها به صورت جفت هستند و 45 درصد وزن کل از ماده خشک بدن را به خود اختصاص می‌دهند. عضلات دسته‌هایی از بافت لیفی یا فیبری هستند که بدن را حرکت می‌دهند، وضعیت قرارگیری آن را حفظ می‌کنند و اعضای داخلی مثل قلب، روده‌ها و مثانه را به کار می‌اندازند. این کارکردها به وسیله 3 نوع عضله مختلف انجام می‌شود که عضلات اسکلتی بزرگ‌ترین گروه آنها را تشکیل می‌دهند. عضلات به وسیله پیام‌های ارسالی از دستگاه عصبی کنترل می‌شوند.

عضلات اسکلتی را می‌توان آگاهانه کنترل کرد، در حالی که 2 نوع دیگر عضله فعالیت خودکار دارند. بیشتر عضلات اسکلتی، ارتباط 2 استخوان مجاور را برقرار می‌سازند. یک طناب قابل انعطاف از بافت لیفی به نام تاندون به سر یک عضله متصل می‌شود، به سر دیگر عضله نیز یک تاندون دیگر یا صفحه‌ای از بافت همبند متصل می‌شود.

عضلات اسکلتی نه تنها باعث حرکت قسمت‌های مختلف بدن می‌شوند بلکه به حفظ وضعیت بدن در حالت‌های ایستاده، نشسته یا خوابیده نیز کمک می‌کنند.

خار پاشنه برجستگی استخوانی تیزی است که در محل چسبیدن فاشیای پلانتار به استخوان پاشنه ایجاد می‌شود. فاشیای پلانتار یک نوار کلفت و پهن در کف پاست که از عقب به پاشنه و از جلو به پنجه پا متصل می‌شود و مانند زه‌کمان عمل می‌کند. همان‌طور که در کمانی که برای تیراندازی به کار می‌رود بدنه کمان صاف است و این کشش زه‌کمان است که موجب می‌شود بدنه کمان قوس‌دار شود و قوس‌دار بماند، قوسی که کف پای انسان وجود دارد هم به علت کششی است که توسط فاشیای پلانتار ایجاد می‌شود. کلا در بدن انسان فاشیا به پرده یا نوارهای پهنی گفته می‌شود.

در بعضی افراد به علت کشش بیش از حدی که در ناحیه اتصال این فاشیا به استخوان پاشنه (کالکانه) ایجاد می‌شود بتدریج در فاشیا و فیبرهای تشکیل‌دهنده آن بخصوص در محل اتصال آن به استخوان پاشنه پارگی‌های میکروسکوپی اتفاق می‌افتد. این کشش می‌تواند به علت راه رفتن یا دویدن بخصوص روی زمین‌های سخت یا ورزش‌های شدید و طولانی و خسته‌کننده ایجاد شود.

بر اثر این کشش‌های مکرر بافت فاشیای پلانتار بتدریج خراب شده و استحکام خود را از دست می‌دهد. به نظر می‌رسد این خراب شدن فیبرهای فاشیا در ناحیه پاشنه پا علت ایجاد درد در این ناحیه است. این بیماری معمولا در سنین میانسالی دیده می‌شود ولی در جوان‌هایی که زیاد سر پا می‌ایستند و راه می‌روند و می‌دوند مانند ورزشکاران یا سربازان هم دیده می‌شود.

فشارهای زیادی که حین راه رفتن به فاشیای کف پا وارد می‌شود اگر بیش از حد تحمل این رباط باشد موجب آسیب به آن شده و در واقع این بیماری وقتی ایجاد می‌شود که تعادل بین تحمل فاشیا و مقدار نیرویی که به آن وارد می‌شود به هم بخورد.

با بالا رفتن سن فیبرهای کلاژن تشکیل‌دهنده فاشیای پلانتار ضعیف‌شده و قدرت کششی این بافت کم می‌شود و بنابراین مستعد به آسیب می‌شود. البته در افراد جوان هم اگر راه رفتن یا ورزش به صورت نامناسبی انجام شود، به فاشیا فشار بیش از حد واردشده و موجب آسیب و در نتیجه بروز علائم می‌‌شود. وقتی فاشیای پلانتار تحت کشش قرار می‌گیرد، بیشترین محلی که فشار در آن متمرکزشده و آسیب ایجاد می‌شود در محل اتصال فاشیا به استخوان پاشنه یعنی همان محلی است که خار‌پاشنه قرار دارد. این نقطه ضعیف‌ترین قسمت فاشیاست. دقیقا به همین علت است که تمرکز درد در فاسئیت پلانتار در زیر برجستگی استخوانی زیر پاشنه است.

در بسیاری از کسانی که از درد پاشنه ناراحت هستند به دستور پزشک از ناحیه پاشنه عکسبرداری انجام می‌شود و در رادیوگرافی بسیاری از این افراد برجستگی استخوانی تیزی در زیر پاشنه دیده می‌شود. در گذشته فکر می‌کردند درد پاشنه با این برجستگی استخوانی که به آن خار پاشنه می‌گویند ارتباط دارد.

در کسانی که کف پای آنها به سمت خارج چرخیده و انحراف دارد یا افرادی که قوس کف پای آنها زیاد است یا برعکس کف پای صاف دارند، درد پاشنه ایجاد می‌شود. افرادی که زیاد می‌ایستند یا مسافت‌های طولانی را بخصوص روی زمین‌های سفت یا ناهموار راه می‌روند یا می‌دوند یا وزن زیاد دارند یا اخیرا دچار افزایش وزن شده‌اند هم با این مشکل مواجه می‌شوند. از طرف دیگر پوشیدن کفشی که کفی قوس دار ندارد یا کفشی که بتدریج بر اثر پوشیدن زیاد خراب شده است، باعث تشدید درد در محل پاشنه پا می‌شود.

افرادی که بدون آمادگی قبلی شروع به یک ورزش می‌کنند که در آن راه رفتن و دویدن نقش مهمی ایفا می‌کند، کسانی که شدت ورزش یا دویدن خود را بیشتر کرده‌اند، در زمین‌های شیب‌دار می‌دوند، قبلا روی زمین چمن ورزش می‌کرده‌اند و اکنون روی زمین سخت ورزش می‌کنند و در نهایت افرادی که عضلات پشت ساق آنها یا تاندون آشیل آنها سفت و غیرقابل انعطاف است هم از دیگر افرادی محسوب می‌شوند که ریسک ابتلا به درد پاشنه را دارند.

جراحی تنها راه درمان نیست

بیش از 90 درصد بیماران مبتلا به درد پاشنه با اقدامات غیرجراحی بهبود می‌یابند. بنابراین اگر درگیر فعالیت وزشی خاصی هستید که در آن پاشنه پا تحت ضربات و فشار مداوم است باید این فعالیت ورزشی را کم یا حتی به طور موقت قطع کنید. همچنین برای کاهش درد پاشنه، پا را روی یک بطری یخزده یا کیسه پلاستیکی حاوی تکه‌های یخ بگذارید. روزی 4 ـ 3 بار و هر بار 20 دقیقه این کار را تکرار کنید.

همچنین می‌توانید از داروهای ضد التهابی مانند بروفن یا سلکسیب که موجب کاهش درد و التهاب می‌شود استفاده کنید.

همچنین برخی نرمش‌های خاص، عضلات پشت ساق فاشیای پلانتار را تحت کشش ملایم قرار می‌‌دهند و آنها را نرم و قابل انعطاف می‌کنند، که بسیار سودمند است. تزریق دارو در محل درد نیز ممکن است توسط پزشک معالج برای درمان استفاده شود. توجه داشته باشید تزریق‌های مکرر خطرناک بوده و ممکن است بر اثر این تزریقات فاشیای کف پا پاره شده و فرد دچار صافی کف پا و درد مزمن شود.

کفی سیلیکونی هم به مبتلایان به درد پاشنه کمک می‌کند، زیرا زیر پاشنه را نرم نگه می‌دارد و آن را از ضربات مکرری که باعث افزایش درد می‌شوند، حفظ می‌کند.

معمولا وقتی فرد بیمار می‌خوابد کف پایش به پایین خم می‌شود. این حالت موجب می‌شود تا فاشیای پلانتار دچار کشش شده و در صبح که فرد از خواب بلند می‌شود طول آن قدری کوتاه‌تر شود، همین موضوع موجب شدت درد صبحگاهی است. با استفاده از یک آتل یا اسپلینت در هنگام خواب که به پا و ساق بسته می‌شود مچ پا در حالت 90 درجه نگه داشته شده تا کشش فاشیای پلانتار در حین خواب حفظ شود. این روش گرچه کمی ناراحت‌کننده است، اما موثر است.

ویوتراپی نیز از جمله روش‌هایی حساب می‌شود که در آن با تاباندن اشعه اولترا سونیک به ناحیه پاشنه روند ترمیم آسیب‌های فاشیای پلانتار تسریع می‌شود. البته اثر این روش در همه بیماران یکسان نبوده و ثابت شده نیست. با وجود تمام این روش‌ها اگر بعد از 12 ماه درمان فعال، درد همچنان باقی ماند پزشک معالج ممکن است تصمیم به انجام عمل جراحی بگیرد. به کمک این روش‌های جراحی عضلات پشت ساق برای افزایش قابلیت انعطاف مچ پا یا فاشیای پلانتار به صورت بریدن قسمتی از فاشیا برای افزایش قابلیت انعطاف فاشیا آزاد می‌شود. هر دو این اعمال جراحی را می‌توان به روش باز یا با آندوسکوپ انجام داد.

عاصفه‌ اله‌وردی

منابع: ‌asriran / Irteb / Iran Orthoped

در حال حاضر مادران می‌توانند توسط اکو در 3 ماهه دوم بارداری نوع جنسیت جنین خود را تشخیص دهند یا با انجام آزمایش‌هایی در حدود 11 هفتگی دوران حاملگی، جنسیت فرزند خود را دریابند که در آن با گرفتن آمینوسنتز (مایع کیسه آب جنین) جنسیت جنین مشخص می‌شود، اما هر دو این آزمایش‌ها می‌تواند بسیار خطرناک و از سوی دیگر با خطر سقط جنین همراه باشد.

محققان کره جنوبی به روشی دست یافتند که به کمک آن مادران آینده می‌توانند دیگر بیش از این منتظر نمانند. هم‌اکنون محققان دانشکده پزشکی سئول به روشی دست یافته‌اند که می‌تواند جنسیت جنین را در هفته پنجم بارداری مشخص کند و این کار، تنها با یک آزمایش بسیار ساده خون صورت می‌پذیرد. برای رسیدن به چنین نتیجه‌ای محققان نمونه‌های خونی 203 زن باردار را که در دوره اول حاملگی بودند، مورد آزمایش قرار دادند که نتیجه این تحقیق در نشریه «فرداسیون» انجمن بیولوژی آمریکا به چاپ رسیده است که طی آن تشخیص جنسیت جنین با اندازه‌گیری میزان 2 آنزیم در خون این زنان صورت می‌گیرد. آنزیم «دی وای اس 4» و دیگری آنزیم «جی ای پی دی اچ» که در خون زنان باردار یافت می‌شود.

محققان معتقدند که این روش بسیار امیدوارکننده است، زیرا با کمک آن می‌توان جنسیت جنین را در هفته‌های نخستین بارداری به سهولت تشخیص داد.

به این ترتیب والدین می‌توانند بدون ترس از آسیب‌های احتمالی ناشی از سایر روش‌های تشخیصی از جمله سونوگرافی، با آرامش خاطر تنها در 5 هفتگی جنین، از جنسیت کودک خود مطلع شوند.

مترجم: ستاره حمیدیان

منبع: Scien

معمولا هنگام نشستن روی پاها یا گذاشتن سر روی دست‌ها یا زمانی که برای مدت نسبتا طولانی قسمتی از بدن فشاری را متحمل می‌شود، چنین حس آشنایی را تجربه می‌کنید. در حقیقت این اعمال فشار، موجب قطع ارتباط میان این اعضا با مغز می‌شود.

به عبارت دیگر فشار وارد شده بر اعضای بدن، مسیر عبور عصب‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد و در نتیجه عصب‌ها نمی‌توانند پیام‌های الکتروشیمیایی را بموقع به مغز ارسال کنند. پیام‌‌های عصبی دربردارنده اطلاعات حسی هستند که از پایانه‌های عصبی در قسمت‌های مختلف بدن به مغز فرستاده می‌شود.

از سوی دیگر این پیام‌ها در مسیر مخالف دستورالعمل‌هایی را از مغز به اعضای مختلف بدن ارسال می‌کنند.

اگر به هر علتی در مسیر انتقال پیام‌های عصبی در بخشی از بدن اختلالی ایجاد شود، این قسمت بی‌حس می‌شود و مغز در ارسال دستورالعمل‌های لازم با این عضو با مشکل مواجه می‌شود. علاوه بر این فشار اعمال‌شده روی دست‌ها یا پاها هنگام خوابیدن یا نشستن می‌تواند سرخرگ‌هایی که وظیفه خونرسانی به این قسمت از بدن را به عهده دارند تحت فشار قرار دهد و مانع از رسیدن مواد غذایی به سلول‌های بدن شود. بدون وجود این مواد غذایی ممکن است سلول‌های عصبی از حالت طبیعی خارج شده و در ارتباطات حسی محدودیت ایجاد کنند.

این عوامل موجب می‌شوند نوعی بی‌نظمی در اطلاعات ارسال شده به مغز ایجاد شود و در نتیجه مغز پیغام‌های نا آشنایی را از عضوی که دچار خواب رفتگی‌شده دریافت کند. به عبارت دیگر بعضی از عصب‌ها هیچ‌گونه اطلاعاتی را به مغز مخابره نمی‌کنند و در مقابل بعضی دیگر پیام‌هایی را به طور نامنظم به مغز ارسال می‌کنند و به همین علت در دست یا پایی که به اصطلاح خواب رفته است احساس سوزش می‌کنید.

اگر این وضعیت برای مدت زمانی کوتاه، حدود چند دقیقه ادامه داشته باشد هیچ مشکلی برای فرد به وجود نخواهد آورد؛ اما اگر این وضعیت چند ساعت طول بکشد، به عصب‌ها آسیب جدی وارد می‌شود.

مریم وکیلی

 در طول سال‌ها پیش از تظاهر، علائم تغییرات متعددی در مغز بیمار آلزایمری رخ می‌دهد که در مجموع باعث کوچک شدن مغز و نیز از بین رفتن سلول‌های مغزی می‌شود و به جای آنها لکه‌های متعددی با اشکال خاصی به نام پلاک‌های پیری می‌نشیند. علامت دیگر بیماری وجود کلاف‌های ظریف مارپیچی شکل در سلول‌های مغزی است که در نهایت سلول‌های سالم را از بین می‌برد.

هنوز علت بیماری آلزایمر مشخص نشده است. البته محققان در سراسر جهان مشغول تحقیقات هستند تا علت یا علل آن را ریشه‌یابی کنند. ما فقط می‌دانیم بعضی از عوامل مانند سن بالا و پیشینه خانوادگی به همراه هر عاملی که خطر بیماری قلبی و سکته را افزایش دهد خطر ابتلا به بیماری را بیشتر می‌کند. البته به اعتقاد متخصصان، سن مهم‌ترین ریسک فاکتور شناخته شده بیماری آلزایمر است به طوری که پس از 65 سال، احتمال ابتلا، هر 5 سال 2 برابر می‌شود. در این میان نباید نقش پررنگ ژن‌ها را در ایجاد بیماری آلزایمر نادیده گرفت، زیرا برای مثال یک نوع نادر بیماری آلزایمر که بین 30 تا 60 سال ایجاد می‌شود، کاملا ارثی است.

با توجه به این‌که تاکنون هیچ‌گونه غربالگری در مورد بیماری آلزایمر در کشور به عمل نیامده، آمار مبتلایان به صورت تخمینی و براساس آمارهای جهانی است. درواقع باید گفت با در نظر گرفتن رشد سالمندی در جهان و این که هر 7 ثانیه یک نفر در جهان به آلزایمر و دمانس مبتلا می‌شود، هم اکنون حدود 37 میلیون نفر بیمار مبتلا به آلزایمر در جهان وجود دارد. به این ترتیب تخمین زده می‌شود تعداد بیماران آلزایمری در ایران بیش از 500 هزار نفر باشند. پیش‌بینی می‌شود این تعداد در 2 دهه آینده که جمعیت سالمند ایران حدود 25 درصد جمعیت کشور خواهد بود،
به بیش از 2 میلیون نفر افزایش خواهد یافت.

اگرچه بیماری آلزایمر درمان ریشه‌کن‌کننده ندارد، اما داروهایی به بازار ارائه شده‌اند که می‌توانند بعضی از علائم را تحت کنترل درآورند. این نوع درمان‌ها قادرند روی مسیر بیماری اثر کندکننده و کنترل‌کننده داشته باشند.

البته استفاده از درمان‌های نوین تنها پیش روی بیماران آلزایمری و خانواده‌هایشان نیست. گروه‌های حمایت‌کننده، حضور در جمع بیماران آلزایمری و گرفتن اطلاعات در مورد این بیماری می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی این افراد کمک کند.

بهاره صفوی